Advert
Advert
Kapanan gözlerim yine yol alamaya başladı.
MEVLÜT BAYRAKTAR

Kapanan gözlerim yine yol alamaya başladı.

Reklam

Kapanan gözlerim yine yol alamaya başladı, cadde cadde yutkunurken damağım, dizlerimde derman kalmadı.

Her akşamüstü, gün batımını kaleden izlerken, bir dağ devrilir, kara bir bulut belirir Siverek’in üstüne ve korkar hayallerim, üşür düşlerim, korkarım.

Sonra kaleme döner düşlerim, her satırın ucunda bir gerçek, gerçeğin karşısında acı. Gerçek ve acı döküldü mü kâğıda, susar heceler, kalır dünden kalan gerçekler.

Gözüm korkulara takılır, sanki gök gürültüsü gibi bir şimşek çakar, kalırım kör odada, düşlerim yalnız kalır.

Bir ben kalırım birde beslediğim umut, yalnız odamda bir avuç korku, çarpar yüreğim, yalnız kalırım ama kapanan gözlerimi açtığımda, gerçekleri görürüm.

Baktıkça bende büyüyen bir sevda, kalemimim ucunda titreyen bir kelime gibi ve sustum kalem konuşsun diye, satır satır, hece hece yazsın diye.

Yine bir gün batımını seyrederek yalnızlaşıyorum şu koca şehirde, bana karşı bakışların yapmacık olduğunu, uzanan ellerin birer odun olduğunu biliyorum,

Kapanan gözlerim yol almaya başladı yine, bir mumum titrek aydınlığında, kelimeleri zor seçiyorum, satır korkup, kelimeler kaçsa da, hayat donuyor ve keşkeler içinde bir hayat çiziyorum.

Sorunsuz bir dünyada, sorumsuz insanlar var çevremde, 
Buram buran tarih kokan şu cennet memleketimde bir ruh olmak, bir can suyu olmak isterdim

Nedenler ne içinleri bir kenara bırakmak gerek, adam gibi adam olup doğruyu satırlara dökmek gerek,

Bitmeli artık bu pamuk ipliğinden kalma dostluklar, ya çelikten bir bağ kurulmalı, yada koparılmalı bu sahte dostluklar.

Dipsiz kuyularda kurulan dostluklar, yine dipsiz kuyularda son bulur.

Her kelimemiz, her Mısra’mız acı oldu, paranoyak olduk insanlara karşı.

Çıkan her çığlık bir bir yükseliş olurken, sesiz çığlıklar arşı inletmeye başladı.

Satırlarım beni dinlemiyor, kalem titreyen mum alevinde yazıyor, duman oluyor hayatım kararıyor gözlerim.

Şimdi kırıp dizlerimi Siverek kalesinden gün batımını seyrediyorum ve üşüyorum.

Sonu gelmez bu kavgalar beni yormaya başladı, varsın hayallerim kaybolsun,

Sürüklenip gelen felaketler var başımda.

Yazacağım ama ağlamayacağım,

Sus konuşma ey acı, satırlarımla seni susturacağım.

Belki cami avlusuna bırakılmış bir çocuk gibi çaresiz olsam da,
Satır satır dokuyacağım bu çaresizliği

Ve kapanan gözlerim yol alacak, bilmediğim, çözemediğim diyarlara.

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
PKK 23 yaşındaki öğretmeni Şehit etti
PKK 23 yaşındaki öğretmeni Şehit etti
Valiler Kararnamesinde Şanlıurfa Valisi değişti
Valiler Kararnamesinde Şanlıurfa Valisi değişti